Week 23 : Hartkamer

Ik sla even een groot aantal kamer over want wie zegt dat ik van A naar B moet werken, netjes alle kamers van begin tot eind afwerken. 

O uhhm oei dat was ik zelf, nou bij deze breek ik met mijn eigen regeltjes. De tussenliggende kamers staan in de stijgers, zijn gestut en van een naamplaatje voorzien maar de bouwwerkzaamheden zijn nog niet volledig hervat.

bron

Hoe ziet mijn hartkamer eruit? Nou niet zo moeilijk, ik ben er zelfs geweest, heb er gedanst en ook al waren het bedoeïenen in plaats van hippies welkom was iedereen.  Misschien is de vuurplaats in mijn kasteel iets groter maar verder is het deze plek.

De houtjes die in het vuur worden gegooid verspreiden elke keer weer een nieuwe geur. Van de zoete vanille naar zachte jasmijn, van de frisse lelie naar de zware patchouli, niets is storend of overheersend. 

Mooie zinnen maar ze roepen vooral een enorme weerstand bij me op.

Je moet je vooral heel welkom voelen” 
Hoezo ik MOET me vooral heel welkom voelen. Dat ene woordje, moet, maakt al direct dat ik me niet welkom voel, het voelt meer als een verplichting. Alles in mij gaat dan steigeren en dwarsliggen.

Net zo als bij
“Als ik me kwetsbaar voel dan.....”

In mijn beleving is er iets mis als ik me kwetsbaar voel. Natuurlijk ik ben kwetsbaar of kan het in ieder geval zijn maar als ik me ook echt kwetsbaar voel dan is het maar zelden mijn eigen keuze. Dan gaan mijn verdedigingswerken omhoog en verzet ik me.

Als ik kwetsbaar ben dan stel ik me open, laat ik anderen dichtbij komen. De muren worden beetje bij beetje geslecht. Elke gast mag er zijn. Tranen van uitbundig lachen of huilen mogen stromen. 

Zachte kussens rond een uitnodigend vuur
hippies die oprecht luisteren
het samen zijn is o zo puur
niemand die probeert iets te verduisteren

Hippies die oprecht luisteren
geen enkele veroordeling
niemand die probeert iets te verduisteren
de aandacht is als een zachte streling

Geen enkele veroordeling
muziek, geuren en kleuren die je omarmen
de aandacht is als een zachte streling
om zo het hele kasteel te verwarmen

Muziek, geuren en kleuren die je omarmen
tranen van geluk, woeden of pijn
om zo het hele kasteel te verwarmen
een plek waar alles zomaar mag zijn

Tranen van geluk, woede of pijn
het is het centrum van je huis
een plek waar alles zomaar mag zijn
Lieverd welkom thuis

Week 10 : De kamer van Geluk

Hmm nooit gedacht dat ik het zo moeilijk zou vinden zijn om over mijn kamer van geluk te fantaseren. Een lege kamer, natuurlijk maar waar ligt bevind die zich in mijn luchtkasteel?  Hoe ziet mijn luchtkasteel er eigenlijk uit? Tot nu toe zijn het alleen nog maar de losse kamers waar ik over heb gefantaseerd.  Het eerste wat nu bij me opkomt als ik aan mijn luchtkasteel denk is een hele grote oude boom. Elke kamer bevind zich op zijn eigen tak en in de stam bevinden zich onder andere de keuken en de salon. 

De kamer van geluk is een geheel zelfstandige ruimte die tussen alle takken heen beweegt. Er zijn geen gangen die er naar toe leiden, er liggen geen kamers direct naast en ook ramen of deuren zijn afwezig.  

Toch kun je de kamer van geluk vanuit elke willekeurige kamer binnen  gaan. Zelfs vanuit de traanzaal want in het diepste verdriet zit ook een weg naar geluk verborgen.

De kamer heeft dus geen vaste plek maar ook geen vaste afmeting. Het zal geheel afhankelijk zijn vanuit welke kamer je binnen komt of het voelt als een grote open ruimte of een knusse cocon.

Dat is de kamer maar ik heb net zoveel moeite gehad met “Wat is geluk?”. 

Waar wordt ik nou  gelukkig van? Bij de schrijfopdracht de 50-lijst kwam ik maar tot amper 30 dingen, Kleurpotloden, de eerste krokussen, mooie stoffen, mooie theekopjes, de eerste sneeuwvlokken, de eerste pioenrozen van het jaar, Lente bloesem,  Herfst bladeren …., maar zelfs dat kostte nog al wat moeite. 

Tot dat ik op een dag de volgende mooie zinnen van ondere andere Deepak Chopra en Dwayne Dyer las.
“Be happy for no reason, like a child. If you are happy for a reason, you’re in trouble because that reason can be taken from you”
“Er is geen weg naar geluk, geluk is de weg”
“Geluk is iets waar je van te voren toe besluit”  

Toen viel het kwartje. Oja natuurlijk, geluk is niet afhankelijk van iets, want van hetzelfde iets kan ik ook heel chagrijnig worden. Of ik kan er ongemerkt aan voorbij gaan. 

Geluk zit in mij, ik kies er zelf voor om gelukkig te zijn en niets of niemand kan daar iets aan veranderen tenzij ik  dat toe laat en waarom zou ik dat in vredesnaam doen.

Geluk
mijn keuze
elke dag opnieuw
los van die anderen.
Zelfs door de tranen heen
schijnt altijd toch weer de zon
en al het moois wordt weer zichtbaar.
Mijn innerlijke kracht is een bron van licht
Ik spreid mijn vleugels en laat mijn kleuren zien.
Dansend ontstaat de weg onder mijn voeten, kom dans mee!

Dus om Lenette van Dongen te citeren

“Ik heb een hele goede bui en die ga ik helemaal zelf opmaken”

Luchtkasteel

Ik heb de afgelopen weken regelmatig door mijn luchtkasteel gelopen. Zwevend langs alle kamer die al 'klaar' zijn maar waar zich  een dikke laag stof meester van heeft gemaakt. Een aantal deuren waar al wel naambordjes op hangen maar die nog niet open kunnen. De rest is nog open, geen kamers, deuren, kasten of tuinen.
De spotvogel en de huismus schreeuwen weer om het hardst. "ik loop al weken achter " "zelfs dit kan ik niet " "ik moet moet nog.... " "ik had al veel meer moeten bereiken "
Heel zacht hoor ik gelukkig de laatste dagen ook de pauw zijn trots verkondigen. Want ook al heb ik al weken geen kamers meer beschreven, ik in de tussentijd wel een draaiboek en roosters in elkaar gezet voor een dag met dansworkshops en presentaties. Blijkbaar had dat tot nu toe in mijn hoofd niet zowel waarde, het gold niet als schrijven.
Het wordt tijd dat de ramen en deuren  wijd open worden gezet en er een stevig wind door mijn kasteel, of beter gezegd mijn hoofd gaat waaien. Dat het stof en de spinnenwebben worden weggehaald en de boel flink geschrobd en geboend wordt.
Ik ga weer met frisse moed verder.

Week 9 : Het hoofdkantoor, deel II

De berg administratie die de vorige secretaresse heeft laten ontstaan is opgeruimd. Om in de toekomst niet weer zo’n puinzooi weg te moeten werken nu dus op zoek naar een goede secretaresse. Een van de dames uit het boek misschien. Hmm ze hebben allemaal zo hun kwaliteiten maar zijn het net niet helemaal.

Zelf een vacature opstellen dan maar.

Ik heb de afgelopen maanden behoorlijk wat vacatures voorbij zien komen aangezien ik zelf opzoek ben naar een nieuwe werkomgeving. Van sollicitanten verwacht wordt dat ze een originele, aansprekende en opvallende brief en CV produceren maar die eis schijnt niet gelden voor het  opstellen van vacatures.
Telkens weer kom je dezelfde afgezaagde zinnetjes  tegen waar  ik in de tussen tijd zo’n aversie tegen heb ontwikkeld dat het me soms moeite kost om nog serieus op dit soort vacatures te reageren.

Enkele voorbeelden: 

• Spin in het web
• Administratief talent
• Klantgericht, communicatief, flexibel, representatief
• Goed analytisch vermogen, systematisch werken.
•  relevante  werkervaring
• Is proactief en heeft een klantgerichte werkhouding
• Kan zelfstandig werken met behoud van teamgeest
• beschikt over goede contactuele eigenschappen
•  je bent accuraat en nauwkeurig
• ben je zelfstandig en proactief
• stressbestendig
• flexibele houding, servicegericht
• kan zowel zelfstandig als in teamverband werken
• klantgerichte en klantvriendelijke werkhouding
• Heeft goede sociale en contactuele eigenschappen
• Is een echte teamspeler
• Is stressbestendig
•  Affiniteit met…
•  Ook ben je actief en nieuwsgierig naar nieuwe ontwikkelingen
• Je bent collegiaal

   

      Allemaal open deuren lijkt me, want ik kan me niet voorstellen dat er een werkgever in Nederland te vinden is die een administratieve kracht zoekt die er een puinzooi van maakt,een baliemedewerker die de klanten afsnauwt of in paniek raakt als het een beetje drukker wordt. Of zit te wachten op een medewerker die zijn of haar collega’s liever kwijt is dan rijk. Om maar te zwijgen van een bibliothecaris die geen idee heeft van of interesse voor het vakgebied waarop de organisatie werkt.

      Nee, zo wordt mijn vacature dus niet.

                                                       Vacature voor een secretaresse

      Wil jij werken in mijn hoofdkantoor Ben jij een stille  kracht die achter de schermen in alle rust de administratie op orde houd  maar tegelijkertijd ook als een wervelwind door mijn hoofd kan razen. 

     Ervaring
 Liever niet
 we vinden samen wel een werkbaar systeem

     Eigen wijs
 Gebruik je eigen wijsheden
 dan kan het niet misgaan

     Wereldwijs en avontuurlijk
 Niet bang voor de geuren en kleuren van de wereld
 soms werken die net effe beter

     Outside the box denken
 Beter nog gewoon zonder box  denken
 laat je niet beperken

     Stevige persoonlijkheid
 Want het is een 24/7
 rollercoaster van gevoel

     U hebt er plezier in
 De wereld van emoties op zijn kop te zetten
 om alles van eens van een andere kant te bekijken

     Engelengeduld
 Zonder oordeel
 liefdevol, vrijgevig en vergevingsgezind

     Onvermoeibaar

     Om alle gebeurtenis  volledig kunnen te ontleden
 en de emoties telkens weer in een andere map te doen

      Kleurrijk
  Want van rood, groen en geel zijn vele tinten
  ga zo creatief en speels mogelijk om met alle die tinten

      Hormonaal
  Want soms komt de stoom gewoon je oren uit
  daar is gelukkig alle ruimte voor

     
Ben jij die stille kracht met wervelwind kwaliteiten dan 

      zullen wij samen dat hoofdkantoor met gemak kunnen beheren.

Week 8 : Het hoofdkantoor, deel I

YOU’RE FIRED!!!!!!

Dat was geen moment te vroeg, wat een puinzooi is het in mijn hoofdkantoor. Mijn secretaresse heeft voor het gemak alles in drie hele dikke mappen weg gestopt.  Niet eens automatische piloot maar gewoon een grote hoop. Alles op een stapel en een stapel voor alles.

Rood : Er valt geen enkel onderscheid te maken tussen de verschillende emoties. Alles op een grote lekker verwarrende hoop.

Groen : Om ooit nog eens iets mee te Doen.  Ook al is het niet duidelijk wat er gedaan moet worden.

Geel  :  eigenlijk is de map meer Oranje aangezien de emoties niet van de herinneringen zijn verwijderd. Het kan zeker niet weg maar of het nou een mooie herinnering of een wijze les is, ik heb geen idee.

                                      Tja  je secretaresse ontslag is makkelijk maar dan? 

Het liefst zou ik met een grote bezem door de mappen gaan, alles maar gewoon weggooien om vooral niet nog eens al die emoties te moeten doorleven. Gelukkig klinkt er dan toch ergens  de buizerd die van bovenaf kan zien dat er ook heel veel moois in die stapel verstopt is. Niet het kind met het badwater weggooien dus.  Oef het wordt nog een hele klus om die ene rode map uit te pluizen en te verdelen over de verschillende mappen, te gaan doen wat er gedaan moet worden en vervolgens de boel goed te archiveren.

Eerst maar op vakantie,warm worden en dansen in de Egyptische woestijn. Daarna zie ik wel verder.

Terug op het hoofdkantoor na 8 dagen al dansend in Egypte te zijn geweest.

Wonderbaarlijk, blijkbaar heeft de reis een zeer positieve bijwerking gehad op mijn emotionele administratie. Alles is  “zomaar” netjes opgeborgen in de glimmende nieuwe rode mappen, het werk van de groene mappen gedaan. Een trash can vol met wat nu echt wel een keer weg kan en mooie herinnering en wijze lessen die staan netjes geordend in de kast zijn gezet. En dat allemaal terwijl ik er geen bewust omkijken naar heb gehad.  Tijdens het dansen, feesten en genieten van de woestijn heb ik blijkbaar heel hard gewerkt en heel veel los- en achtergelaten.  Fijn te ontdekken dat het niet altijd nodig is om elke emotie nog een keer volledig te doorleven. Dat iets wat op het eerste zicht heel zwaar lijkt ook op een plezierige makkelijke manier verwerkt kan worden. 

Als deze emotie een kleur was, dan was het stralend wit met een hele licht waas van alle andere kleuren erover heen. Het samenvallen van alle emoties, zoals een prisma waarin alle kleuren samen komen in wit licht maar afhankelijk van welke emotie op een bepaald moment de boventoon voort ligt er een licht gekleurde waas overheen. 

Als deze emotie een weersoort was, dan was het een dikke mist. Mist zo dik die met elke stap die je zet gewoon met je mee beweegt zodat je in je eigen kleine wereldje vast lijkt te zitten.   

Als deze emotie een landschap was, dan was het een rotsachtige kust. Een kust waar de zee met grote kracht komt aan rollen en op de rotsen uiteenspat.

Als deze emotie muziek was, dan was het “Carry on" onder andere van Diana Ross maar mijn favoriet wordt gezongen door de dames van de show “Niet gesnoeid”. Gewoon door gaan niet bij de pakken neer gaan zitten, hoe moeilijk de situatie ook is, tot dat er een nieuwe dag aanbreekt. 

Als deze emotie een voorwerp was, dan was het een kompas die doordraait. Een kompas op een zaklampje, door de batterijen draait de kompas volledig door.