In de wasserette

Ik heb geen wasmachine, dat is een bewuste keuze, de was doen wordt op deze manier een op zichzelf staande bezigheid in plaats van iets dat even tussen door gaat. Laten we maar zeggen dat het een overblijfsel is van in Suriname wonen. Waar de was doen een dagtaak was, afhankelijk van weer, aanwezigheid van water en bezine voor de generator.

Ik vind het heerlijk om in de wasserette te zitten, lezen of alleen maar naar het draaien van de trommels kijken. Zo af en toe levert dat me zelfs levenslessen op. Een van de vele thaismassagewinkels in de buurt gebruikt de wasserette ook. De dames stoppen de machines echter zo vol dat ik me wel eens afvraag of de handdoeken echt wel schoon worden. Maar hoe vol de machines ook zijn er gebeurt elke keer weer iets wonderelijks. Zodra het programma begint te draaien ontstaat er in het midden van de trommel een open ruimte waar de was in topsnelheid omheen draait.

Het is een mooie metafoor voor het leven. Hoe vol of druk het ook is en hoe snel alles om je heen ook gaat, ergens diep van binnen is het rustig.
Nu alleen die weg naar binnen nog iets vaker weten te vinden.

Kwetsbaar

Hè bah, nu moet ik er toch echt aan. Mezelf laten zien.  Maar eens beginnen met oud teken- en schrijfwerk. Hopelijk komen nieuwe gedachten dan ook weer op papier.

Volwassen

Vreemde gezichten,
ongekende familie.
Ik heb vandaag mijn vader begraven.


Verschillende manieren,
onbegrepen levens.
Ik heb vandaag mijn vader begraven.


Gemiste herinneringen,
onvoltooid verleden tijd.
Ik heb vandaag mijn vader begraven.

Ik heb vandaag de hoop op een vader begraven,
vandaag is het kind in mij volwassen.


geschreven 28 januari 2012

A work in progress

I am a work in progress
Building on unstable ground
From memories, hopes and dreams
Laughter, tears and love to cement them together
An odd shape structure slowly rises
Quite happy in its spot but looking fairly out of place
Its colours, sounds and smells come from around the world
In places crumbling while it is build
The rubble of major collapses all around it
Yet at its core it stands beautiful and proud


geschreven 22 december 2011

Hartstochten

Reizen van emotie
door orkanen van boosheid.
Meegevoerd door de golven van verdriet
die je achterlaten in de woestijn van eenzaamheid.
Langzaam stervend aan het gif van jaloezie, afgunst en verwijt.
Om door het zuiverende vuur van vulkanen
uit te komen bij je heldere bron van vreugde en passie.
Zoekend naar wat je vind word je wie je altijd al was.
Liefde



geschreven 5 november 2011